วิสาหกิจชุมชนกลุ่มทอผ้าบ้านเมืองหลวง

 

           ศรีสะเกษ เป็นจังหวัดหนึ่งในภาคอีสานตอนล่างที่มีประวัติความเป็นมายาวนาน เคยเป็นชุมชนที่มีอารยธรรมรุ่งเรืองมานับพันปี นับตั้งแต่สมัยขอมเรืองอำนาจ และมีชนเผ่าต่างๆ ได้แก่ ส่วย ลาว เขมร และเยอ อพยพมาตั้งรกรากในบริเวณนี้ ศรีสะเกษเดิมเรียกกันว่า เมืองขุขันธ์ เมืองเก่าตั้งอยู่ที่บริเวณบ้านปราสาทสี่เหลี่ยมดงลำดวน ตำบลดวนใหญ่ อำเภอวังหินในปัจจุบัน ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นเมืองเมื่อ พ.ศ. 2302 สมัยกรุงศรีอยุธยา โดยมีหลวงแก้วสุวรรณซึ่งได้รับบรรดาศักดิ์เป็นพระยาไกรภักดีเป็นเจ้าเมืองคนแรก ล่วงถึงสมัยรัชกาลที่ 5 ได้ย้ายเมืองขุขันธ์มาอยู่ที่บ้านเมืองเก่า ตำบลเมืองเหนือ อำเภอเมืองศรีสะเกษ ในปัจจุบัน แต่ยังคงใช้ชื่อว่าเมืองขุขันธ์จนถึง พ.ศ. 2481 จึงเปลี่ยนเป็นจังหวัดศรีสะเกษตั้งแต่นั้นมา
           จังหวัดศรีสะเกษเป็นจังหวัดที่มีความหลากหลายของชนเผ่าต่างๆ  ทั้งนี้เป็นผลมาจากการอพยพย้ายครัวเข้ามาของคนในกลุ่มชาติพันธุ์ต่างๆ ตั้งแต่ในอดีต ปัจจุบันยังคงปรากฏลักษณะเฉพาะทางกายภาพและวัฒนธรรมของกลุ่มคนเหล่านั้นอยู่ จึงถูกเรียกขนานนามกันอีกชื่อหนึ่งว่า “ดินแดนสี่เผ่าไทย” ซึ่งกลุ่มคนดังกล่าวได้แก่ ชาวลาว ชาวเขมร ชาวกูย (หรือส่วยหรือกวย) และเยอ   
          อัตลักษณ์ของผ้าทอพื้นเมืองอีสานในกลุ่มชาติพันธุ์ที่แตกต่างกันย่อมมีกรรมวิธี เทคนิควิธีที่แตกต่างกันบ้าง ความเหมือนอาจจะเกิดจากการแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมที่ได้รับการสั่งสมถ่ายทอดมา โดยที่จะมีความสำนึกว่าสิ่งเหล่านั้น  เป็นอัตลักษณ์หรือลักษณะที่เฉพาะของกลุ่มตนเพียงอย่างเดียวซึ่งความเหมือนเฉพาะกลุ่มนี้ทำให้เกิดการแบ่งแยกความแตกต่างที่ต่างไปจากกลุ่มอื่น ๆ หรือ ลักษณะอื่น ๆ ของคนอื่น กลุ่มอื่น สังคมอื่น เมื่อมีอัตลักษณ์ของตนเองและรักษาสืบต่อกันมาจนเกิดวัฒนธรรม ในที่นี้จึงเกิดวัฒนธรรมการผลิตผ้าทอมือของท้องถิ่นนั้นๆ ซึ่งอัตลักษณ์ประจำถิ่นศรีสะเกษ